Rotator cuff yırtığı, omuz eklemini çevreleyerek kolun her yöne serbestçe hareket etmesini sağlayan dörtlü kas ve tendon grubunun zedelenmesi veya kemikten kopmasıdır.
Bu yapısal hasar; kolu baş üzerine kaldırırken omuzda hissedilen şiddetli ağrı, gece uykudan uyandıran sızı ve günlük işleri zorlaştıran belirgin güç kaybı ile kendini gösterir.
Erken evredeki kısmi zedelenmelerde istirahat, özel fizik tedavi egzersizleri ve hücresel iyileşmeyi destekleyen eklem içi enjeksiyonlarla omuz mekaniği dengelenir.
Tam kat kopmaların veya fizik tedaviyle geçmeyen ilerlemiş hasarların kalıcı tedavisinde ise kapalı artroskopik cerrahi teknikler kullanılarak kopan tendon yeniden kemiğe sabitlenir.
Yazı İçeriği
Omuz Anatomisi ve Rotator Cuff Yırtığı Nasıl Ortaya Çıkar?
İnsan vücudunun en geniş hareket açıklığına sahip eklemi olan omuz ekleminin yapısı, oldukça özel bir mekaniğe dayanır. Bu eklemi, düz ve sığ bir tabağın üzerine oturtulmuş büyük bir topa benzetmek mümkündür. Anatomik yapı gereği kol kemiğinin baş kısmı olan bu top, oturduğu zemine kıyasla oldukça büyüktür ve kemiksel bir yuvayla derinlemesine sarılmamıştır. Bu durum omuza neredeyse her yöne dönebilme özgürlüğü sağlarken, aynı zamanda eklemin yerinden çıkmaya veya dengesizleşmeye son derece yatkın olmasına yol açar. Omuz ekleminin yerinde güvenle durmasını ve hareket etmesini sağlayan ana destek sistemi işte bu rotator cuff adı verilen yapıdır.
Söz konusu yapı kürek kemiğinden başlayarak kol kemiğinin baş kısmına yapışan dört farklı kas ve bu kasların uçlarındaki tendonlardan meydana gelir. Bu kaslar tıpkı bir çadırı ayakta tutan gergi ipleri gibi eşgüdümlü çalışarak, kol hareket halindeyken top şeklindeki omuz başını yuvasının tam merkezinde tutmaya çalışır. İlgili kaslardan biri kolu yana doğru açarak havaya kaldırma hareketinin ilk aşamasını başlatırken, diğerleri kolun içe veya dışa döndürülmesinden sorumludur. Özellikle kolu havaya kaldıran ve en üstte yer alan tendon, anatomik pozisyonu gereği iki kemik arasından geçtiği için sıkışmaya ve aşınmaya en müsait olan bölgedir.
Tendon yapısının yırtılması genellikle aniden olan bir kopmadan ziyade, zaman içinde yavaş yavaş gelişen bir süreçtir. Dokuların esnekliğini kaybetmesi ve günlük hareketlerin yarattığı tekrarlayıcı mikro hasarlar, tendon üzerinde küçük saçaklanmalara yol açar. Bu saçaklanmalar zamanla kısmi yırtıklara, tedbir alınmadığında ise tendonun kemikten tamamen ayrıldığı tam kat yırtıklara dönüşebilir. Mekanik denge bozulduğunda, kolu havaya kaldırmaya çalışan diğer büyük kasların çekme kuvveti dengelenemez. Bunun sonucunda omuz başı yukarı doğru kayarak üstteki kemiklere çarpmaya başlar ve eklem içindeki sürtünme artarak yapısal bozulmayı hızlandırır.
Hangi Durumlar Rotator Cuff Yırtığı İçin Risk Oluşturur?
Bu tendonların hasar görmesi temel olarak yaşlanmaya bağlı hücresel yıpranma veya dışarıdan gelen ani mekanik zorlanmalarla bağlantılıdır. Tendon dokusunun büyük bir kısmı su ve özel protein liflerinden oluşur. Tendonların kol kemiğine yapıştığı bölgede, doğası gereği kan akışının nispeten zayıf olduğu kritik bir alan bulunur. Yıllar geçtikçe bu bölgedeki mikro kan dolaşımı daha da azalır, hücrelerin kendini yenileme kapasitesi düşer ve dokular eski dayanıklılığını kaybeder.
Özellikle elli yaşından sonra bu dokulardaki hücresel yaşlanma belirginleşir. Bu zayıflamış yapı günlük hayatta yapılan basit ama tekrarlayıcı baş üstü aktivitelerle zamanla aşınır. Perde asmak, yüksek bir rafa uzanmak, cam silmek veya uzun süre kolu havada tutmayı gerektiren meslekleri icra etmek, tendonlar üzerindeki stresi artırarak yırtılma sürecine zemin hazırlar.
Genç ve aktif bireylerde ise durum biraz daha farklıdır. Sağlıklı ve güçlü bir tendon bile, kapasitesini aşan ani bir yüklenmeyle kopabilir. Ağır bir cismi aniden kaldırmaya çalışmak, omuz üzerine şiddetli bir şekilde düşmek veya kolun kontrolsüzce ters bir açıya zorlanması akut yırtıkların en yaygın nedenleridir. Sporcularda, özellikle fırlatma sporu yapanlarda, voleybolcularda ve yüzücülerde omuz eklemi sınırlarının zorlanması da tendon zedelenmelerini beraberinde getirir.
Bununla birlikte yaşam tarzı alışkanlıkları da doku kalitesini doğrudan etkiler. Özellikle sigara kullanımı, dokuların oksijenlenmesini bozduğu için tendon sağlığını ciddi şekilde tehdit eder.
Başlıca risk faktörleri şunlardır:
- İlerleyen yaş
- Tekrarlayıcı baş üstü hareketler
- Ağır fiziksel işlerde çalışmak
- Sigara tüketimi
- Omuz bölgesine alınan travmalar
Günlük Hayatta Rotator Cuff Yırtığı Belirtileri Nasıl Hissedilir?
Hasar geliştiğinde ortaya çıkan en tipik şikayet, omuzun ön ve yan kısmında hissedilen, zaman zaman pazu kasına doğru yayılım gösteren derinden gelen sızlayıcı bir ağrıdır. Bu ağrı, kol gövdeye yapışıkken nispeten daha az hissedilebilir ancak kol baş hizasının üzerine kaldırıldığında, ceket giymek için kol arkaya uzatıldığında veya arabanın arka koltuğuna doğru uzanıldığında aniden keskinleşir. Hareket halindeyken hissedilen bu mekanik ağrı, yırtığın bulunduğu bölgedeki iltihaplı dokuların omuz hareketleri sırasında kemikler arasında sıkışmasından kaynaklanır.
En karakteristik ve hastaları en çok zorlayan belirtilerden biri ise gece ağrısıdır. Gündüz ayaktayken yerçekiminin etkisiyle omuz eklem aralığı bir miktar açık kalır ve sıkışma nispeten azdır. Ancak yatağa yatıldığında bu yerçekimi etkisi ortadan kalkar, eklem aralığı daralır ve dokular üzerindeki baskı artar. Özellikle sorunlu omuzun üzerine dönerek uyumak, hastayı uykusundan uyandıracak kadar şiddetli bir ağrıya neden olabilir. Gece uykusunun bölünmesi, bir süre sonra kronik yorgunluğa ve günlük yaşam enerjisinin düşmesine yol açar.
Ağrının yanı sıra zamanla güçsüzlük ve hareket kısıtlılığı tablosu da ortaya çıkar. Tendon kemikten ayrıldığında, kasın ürettiği kuvvet kemiğe iletilemez. Çaydanlık kaldırmak, saç taramak veya yüksek bir yerden hafif bir eşya almak bile zorlaşır. Eğer yırtık çok genişlemişse ve birden fazla tendonu içine almışsa, omuz biyomekaniği tamamen çöker. Bu duruma yalancı felç adı verilir; kişi kendi iradesiyle kolunu havaya kaldıramaz, ancak bir başkası kolundan tuttuğunda kol normal seviyelere kadar rahatça kaldırılabilir.
Sık karşılaşılan belirtiler şunlardır:
- Geceleri artan omuz ağrısı
- Belirli açılarda kolu kaldırırken zorlanma
- Omuz hareketlerinde kısıtlılık
- Hareket sırasında eklemden gelen sürtünme sesleri
- Kolu sırta götürmekte güçlük çekilmesi
Doğru Bir Rotator Cuff Yırtığı Tanısı Hangi Yöntemlerle Konulur?
Teşhis süreci, şikayetlerin dinlenmesi ve omuz ekleminin detaylı bir fiziksel muayenesi ile başlar. Muayene sırasında kürek kemiği çevresindeki kaslarda erime olup olmadığına bakılır ve omuz ekleminin her yöne olan hareket açıklıkları derece derece ölçülür. Ağrının boyun fıtığı gibi farklı bir kaynaktan yansımadığı teyit edildikten sonra, omuzdaki dört farklı kasın her birini ayrı ayrı test etmeye yarayan özel manevralar uygulanır. Bu manevralar sırasında kollar belirli açılarda tutulur ve uygulanan dirence karşı konulması istenir. Direnç anında güç kaybı yaşanması veya ağrı oluşması, ilgili kasta sorun olduğuna dair önemli ipuçları verir.
Fizik muayene bulgularını doğrulamak ve hasarın boyutunu görmek için radyolojik incelemelere başvurulur. Standart röntgen filmleri, tendon yırtıklarını doğrudan göstermese de kemik yapılarındaki kireçlenmeleri, kemik çıkıntılarını ve kol kemiği ile üstteki çatı kemiği arasındaki mesafeyi değerlendirmek için önemlidir. Tendon koptuğunda, kol kemiğini aşağıda tutan güç ortadan kalktığı için kemik yukarı doğru kayar; röntgende bu mesafenin daralmış olarak görülmesi geniş bir yırtığın dolaylı ancak güçlü bir göstergesidir.
Ultrason cihazları, poliklinik şartlarında hızlı bir değerlendirme imkanı sunar ve omuz hareket halindeyken tendonların durumunu canlı olarak gösterebilir. Ancak kemik içi değişiklikleri ve çok derin yapıları göstermede sınırlı kalabilir. Bu noktada en detaylı bilgiyi manyetik rezonans görüntüleme sağlar. MR kesitleri üzerinden yırtığın tam konumu, şekli, tendonun kemikten ne kadar geriye çekildiği ve en önemlisi kas dokusunun ne kadarının dejenere olup yağa dönüştüğü milimetrik olarak haritalandırılır.
Tanıda kullanılan yöntemler şunlardır:
- Omuz hareket testleri
- Kas gücü değerlendirmesi
- Standart röntgen görüntüleri
- Ultrasonografi cihazı
- Manyetik rezonans incelemesi
Ameliyatsız Yöntemler Rotator Cuff Yırtığı Tedavisinde Nasıl Kullanılır?
Omuz ağrısı ve yırtık teşhisi her zaman ameliyat masasında sonuçlanmaz. Tendon kalınlığının yarısından azını etkileyen kısmi hasarlarda, ilerlemiş yaşa bağlı yapısal bozulmaları olan ve yüksek bedensel efor gerektiren aktivitelerden uzak bir yaşam süren kişilerde ameliyatsız tedavi seçenekleri her zaman ilk adımdır. Bu yöntemlerin ana felsefesi kopan dokuyu mekanik olarak dikmek değil eklem çevresindeki iltihabı baskılamak, ağrıyı dindirmek ve geriye kalan sağlam kasları güçlendirerek eklemin dengesini yeniden kurmaktır.
Bu süreçte ilk olarak baş üstü hareketlerin kısıtlanması ve omuzu zorlayan aktivitelerden kaçınılması istenir. Reçete edilen ağrı kesici ve ödem dağıtıcı ilaçlar, eklem içindeki yangının hafiflemesine yardımcı olur. Fizik tedavi uygulamaları ise iyileşme sürecinin omurgasını oluşturur. Eklem hareket açıklığını korumak için sarkaç hareketleri ve makara egzersizleri ile başlanan program, zamanla elastik bantlar yardımıyla çevre kasların kuvvetlendirilmesine doğru ilerler. Kürek kemiğini çevreleyen kasların güçlendirilmesi, omuz biyomekaniğinin yükünü hafifleterek yırtık olan tendona binen stresi azaltmayı amaçlar.
Biyolojik destek sağlamak amacıyla enjeksiyon yöntemlerine de sıkça başvurulur. Omuzda çok şiddetli ağrı varsa, bursa adı verilen keseciğin içine kortizon uygulanması iltihabi reaksiyonu hızla baskılayarak hastanın rahatlamasına ve egzersizlerini daha kolay yapmasına yardımcı olabilir. Ancak doku onarımını geciktirebilecek etkilerinden dolayı bu enjeksiyonların sık tekrarından kaçınılır.
Bir diğer popüler yöntem olan PRP uygulamalarında ise kişinin kendi kanı alınır, özel bir santrifüj işleminden geçirilerek iyileştirici hücreler ve büyüme faktörleri açısından zengin olan kısmı ayrıştırılır. Bu sıvı, yırtık bölgesine verilerek dokunun doğal toparlanma sürecine biyolojik bir ivme kazandırılması hedeflenir.
Ameliyatsız tedavi sürecindeki araçlar şunlardır:
- Ödem azaltıcı ilaçlar
- Hareket açıklığı egzersizleri
- Kas güçlendirme programları
- Eklem içi enjeksiyonlar
- Hücresel destek tedavileri
Rotator Cuff Yırtığı Ameliyatı Kararı Hangi Aşamada Verilir?
Uygulanan tüm fizik tedavi, ilaç ve enjeksiyon yöntemlerine rağmen ortalama üç ila altı ay geçmesine karşın şikayetler azalmıyor, kişinin gece ağrıları devam ediyor ve günlük işlerini yapmasını engelleyecek boyutta güç kaybı yaşanıyorsa, cerrahi onarım seçeneği değerlendirmeye alınır. Ameliyat kararı alınırken hastanın yaşı, mesleki gereksinimleri, beklentileri, tendonun geriye doğru ne kadar kaçtığı ve kas dokusunun biyolojik kalitesi bir bütün olarak analiz edilir.
Beklemenin faydadan çok zarar getirdiği özel durumlar da mevcuttur. Özellikle genç ve bedensel olarak aktif bireylerde, yaşanan ani bir travma sonrası omuz tendonunun tam kat koptuğu tespit edilirse, uzun süre ameliyatsız yöntemlerle zaman kaybedilmesi önerilmez. Kopan bir tendon tıpkı gergin bir lastik gibi kemikten ayrıldığı anda geriye doğru çekilmeye başlar. Zaman geçtikçe bu tendonun bağlı olduğu kas dokusu, çalışmamasına bağlı olarak hacmini kaybeder ve kas liflerinin yerini yağ dokusu almaya başlar.
Kasın içindeki bu yağlanma süreci geri dönüşümsüzdür. Belli bir seviyeyi geçtikten sonra ameliyatla tendon kemiğe mekanik olarak dikilse bile, o tendon görevini yerine getirebilecek gücü üretemez. Bu nedenle akut gelişen büyük yırtıklarda, kas kalitesi korunurken ilk haftalar içinde cerrahi planlama yapılması, ileride elde edilecek omuz fonksiyonları açısından büyük önem taşır. Öte yandan uzun yıllardır var olan kasları tamamen erimiş ve omuz ekleminde kireçlenmenin başladığı çok ileri yaşlardaki hastalarda tendon dikme işlemi teknik olarak fayda sağlamayacağı için farklı cerrahi alternatifler düşünülür.
Kapalı Yöntemle Rotator Cuff Yırtığı Ameliyatı Nasıl Gerçekleştirilir?
Modern ortopedide tendon onarımlarının çok büyük bir kısmı artroskopik, yani kapalı yöntemlerle gerçekleştirilir. Büyük ameliyat kesileri yerine, omuz çevresine açılan birkaç milimetrelik küçük deliklerden eklemin içine girilir. Ucunda yüksek çözünürlüklü kamera bulunan fiberoptik aletler sayesinde eklem içi dev ekranlara yansıtılarak, açık cerrahide bile görülmesi zor olan en derin açılar bile detaylıca incelenebilir. Çevre dokulara ve yüzeydeki büyük kaslara zarar verilmeden yapılan bu işlem onarımın çok daha hassas bir şekilde planlanmasına olanak tanır.
Ameliyatın ilk aşaması, görüş alanını engelleyen iltihaplı dokuların temizlenmesidir. Tendonun üzerini örten ve ödem toplamış bursa kesesi radyofrekans cihazları ve özel tıraşlayıcılarla temizlenir. Bu temizlik yapıldıktan sonra yırtığın şekli, genişliği ve anatomik bağlantıları net bir şekilde ortaya çıkar. Yıllar içinde çevresindeki dokulara yapışıp sertleşen tendon uçları, özel aletlerle serbestleştirilir. Tendonun kendi anatomik yapışma yerine aşırı bir gerginlik olmadan ulaştırılabilmesi, dikişlerin tutması açısından kritik bir aşamadır. Eğer tendon çok gergin kalırsa, onarım sonrası tekrar kopma riski artabilir.
Tendonun dikileceği kemik yüzeyi, özel motorlu cihazlarla hafifçe kazınarak temizlenir. Kemik yüzeyinde küçük kanama odakları yaratılır; bu işlemin amacı kemik iliğindeki kök hücrelerin ve büyüme faktörlerinin tendonun yapışacağı yüzeye sızmasını sağlamaktır. Bu biyolojik sızıntı, mekanik olarak atılan dikişlerin kemikle kaynaşması için gerekli hücresel zemini hazırlar.
Tespitleme işlemi için ucu kemiğe vidalanabilen veya çakılabilen, üzerinde sağlam dikiş ipleri bulunan “sütür ankor” isimli implantlar kullanılır. Bu implantlar titanyumdan veya vücutta zamanla eriyebilen materyallerden üretilir. Kemiğe yerleştirilen bu implantlardan çıkan dikiş ipleri, artroskopik el aletleri yardımıyla kopan tendonun içinden geçirilir ve çeşitli düğüm teknikleriyle bağlanır. Yırtığın durumuna göre kemiğe tek sıra çivi yerleştirilebileceği gibi, daha geniş bir temas yüzeyi elde etmek için iplerin çaprazlanarak kilitlendiği çift sıra tamir teknikleri de uygulanabilir. Çift sıra onarımın, tendonun kemiğe yapışma alanını artırarak daha dengeli bir iyileşme dokusu sağladığı gözlemlenmektedir.
Operasyon esnasında kullanılan gereçler şunlardır:
- Küçük çaplı kamera sistemleri
- Radyofrekans uçları
- Motorlu doku tıraşlayıcılar
- Kemik yüzey frezeleri
- Dikiş taşıyıcı ankorlar
İleri Derece Rotator Cuff Yırtığı Vakalarında Hangi Alternatifler Vardır?
Bazen hastalar durumun ciddiyetini geç fark eder veya uzun süre ağrılarıyla yaşamaya alışarak tanı sürecini geciktirirler. Çok geniş, üzerinden yıllar geçmiş ve tendonun kürek kemiğine kadar geri kaçtığı durumlarda, kas dokusu geri döndürülemez bir şekilde erimiş ve yerini yağ dokusu almış olabilir. Bu tabloya masif ve onarılamaz yırtık adı verilir. Böyle bir anatomik yıkımda, geriye kalan ince ve kalitesiz dokunun kemiğe çekilip dikilmesi teknik olarak mümkün olmaz. Ancak bu durum çözümsüz değildir; ortopedi alanındaki mekanik ve biyolojik ilerlemeler sayesinde farklı ve işlevsel yaklaşımlar devreye girer.
Eğer hasta nispeten daha genç yaşlardaysa, kolunu kullanma ihtiyacı yüksekse ve omuz eklemindeki kıkırdak yapı henüz sağlamlığını koruyorsa tendon transferi operasyonları gündeme gelebilir. Bu işlemde, vücudun başka bir bölgesinde bulunan sağlam bir kasın tendonu, işlevini yitirmiş omuz tendonunun yerine nakledilir. Çoğunlukla sırttaki geniş latissimus dorsi kasının tendonu alınarak omuz kemiğine tespit edilir. Böylece sırt kası kasıldığında, kopmuş olan omuz kasının görevini devralarak kolun havaya kaldırılmasına ve dışa döndürülmesine yardımcı olur. Bu eklemin bozulan mekaniğini farklı bir yolla yeniden kurmayı amaçlayan üst düzey bir onarımdır.
Fakat hasta ileri yaştaysa, kopuk çok büyükse ve üstelik eklem kıkırdakları tamamen aşınıp kemikler birbirine sürtünerek kireçlenme (artroz) tablosu gelişmişse, artık omuzu kendi anatomik dizilimiyle kurtarmak söz konusu olamaz. Hastanın kolunu havaya kaldıramadığı ve sürekli ağrı çektiği bu tabloda “ters omuz protezi” isimli cerrahi sistem bir alternatif sunar. Normal omuz anatomisinde kolda bir top ve kürek kemiğinde bir yuva varken, bu protez mekaniği tersine çevirerek yuvayı kola, topu ise kürek kemiğine yerleştirir. Omuzun dönme merkezini değiştiren bu zekice mühendislik tasarımı sayesinde, kopuk olan rotator cuff tendonlarına olan ihtiyaç ortadan kalkar. Omuzu dıştan saran büyük deltoid kasının kaldıraç etkisi artırılarak, sadece bu dış kasın çalışmasıyla kolun havaya kaldırılması hedeflenir. Bu sayede kronik ağrılar büyük oranda son bulabilir ve hastalar bağımsızlıklarını yeniden kazanabilir.
Rotator Cuff Yırtığı Ameliyatı Sonrası Fizik Tedavi Süreci Nasıl İlerler?
Ameliyat masasında gerçekleştirilen onarımın klinik olarak başarılı olabilmesi, hasta ile hekim arasındaki uyuma ve sonrasında titizlikle yürütülecek fizyoterapi sürecine sıkı sıkıya bağlıdır. Dikilen tendonun hücresel düzeyde kemiğe kaynaması, biyolojik olarak belirli bir zamana ihtiyaç duyar. Bu süreci aceleye getirmek, dikişlerin gevşemesine veya henüz tutunmamış tendonun yeniden kopmasına neden olabilir. Bu yüzden iyileşme programı, dokuların biyolojik onarım fazlarına saygı duyularak dikkatli adımlarla yönetilir.
Ameliyat sonrası süreç dokuların korunması ve iyileşmeye zaman tanınması için genellikle özel destekli bir omuz askısı kullanımı ile başlar. İlk birkaç haftayı kapsayan bu dönemde, dikiş hattı üzerindeki mekanik yükü sıfıra indirmek temel amaçtır. Hastanın kolunu kendi kas gücüyle havaya kaldırması bu aşamada istenmez. Ancak kan dolaşımını desteklemek, parmaklarda ve dirsekte oluşabilecek sertlikleri önlemek için omuz dışındaki eklemlerin hareket ettirilmesine hemen başlanır. Hekimin onayıyla sadece yerçekiminin yardımıyla yapılan pasif sarkaç hareketlerine izin verilebilir.
İlerleyen haftalarda dokunun kemiğe tutunması yavaş yavaş güçlenmeye başladığında omuz askısı kullanımı azaltılır ve pasif hareketlerden aktif destekli hareketlere geçiş yapılır. Bu evrede amaç kasları aşırı zorlamadan omuzun hareket açıklığını geri kazanmaktır. Fizyoterapist eşliğinde veya makara sistemleri yardımıyla kol belirli açılarda yavaşça gerdirilir. Kürek kemiğinin duruşunu düzeltecek temel duruş egzersizleri rutine eklenir.
Kemiğe tutunmanın yeterli dirence ulaştığı düşünülen sonraki aylarda ise güçlendirme evresi başlar. Yerçekimine karşı desteksiz omuz hareketleri yapılırken, esnek egzersiz bantları ve çok hafif ağırlıklar kullanılarak kasların dayanıklılığı artırılır. Hareketler sırasında ani yüklenmelerden kaçınılır. Son aşamada ise günlük hayattaki refleksleri geliştirecek propriyoseptif çalışmalar ve vücut dengesini sağlayan genel koordinasyon egzersizlerine ağırlık verilir. Uzun ve sabır gerektiren bu yolculuğun sonunda, eklem hareketlerinin eski esnekliğine ve gücüne kavuşması hedeflenir.
Rehabilitasyon aşamaları şu şekilde sıralanabilir:
- Koruyucu omuz askısı dönemi
- Pasif eklem açma çalışmaları
- Yardımlı aktif egzersizler
- Kademeli direnç artırımı
- İş ve günlük yaşama adaptasyon
Prof. Dr. Murat Demirel, 1974 yılında Ankara’da doğmuş, 1998 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun olmuştur. Aynı yıl Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği’nde uzmanlık eğitimine başlamış ve 2004 yılında Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı unvanını almıştır. Uzmanlık sonrası dönemde kas-iskelet sistemi hastalıklarının cerrahi ve konservatif tedavilerine odaklanmış, yenilikçi ortopedik yaklaşımları klinik pratiğine entegre etmiştir.
Omuz, diz, kalça ve ayak bileği eklemlerine yönelik ileri düzey cerrahi uygulamalarda uzmanlaşan Prof. Dr. Demirel; omuz artroskopisi, diz protezi, robotik cerrahi, kök hücre tedavisi ve PRP uygulamaları konularında deneyim sahibidir. Güncel ortopedi pratiğinde fonksiyonel sonuçları artıran minimal invaziv ve biyolojik tedavi yöntemlerini önceliklendirmektedir.
Halen Ankara’daki özel kliniğinde ortopedi ve travmatoloji alanında hasta kabul eden Prof. Dr. Murat Demirel, ileri görüntüleme teknolojileri ve multidisipliner yaklaşımla kişiye özel tedavi planları oluşturmaktadır. Cerrahi ve rejeneratif ortopediyi birleştiren vizyoner yaklaşımıyla, hareket sistemi hastalıklarının tedavisinde yaşam kalitesini merkeze alan modern çözümler sunmaktadır.
